జీవిత ద్వంద్వంలో దాగిన సమతుల్యత! The Balance Hidden Within Opposites
జీవితంలోని ద్వంద్వం
Dr B.S.Chakravarthy
A Quiet Quantum Model of Being
ఈ ఉదయం వసంతకాలం వచ్చినట్టే అనిపించింది.
ఇంకా వసంతం రాలేదు… కానీ గాలిలో ఒక మృదుత్వం ఉంది. ఏదో కొత్తది ప్రారంభం కావడానికి ముందున్న ఆ నిశ్శబ్ద ఆహ్వానం లాంటి భావన.
కొన్ని క్షణాలు అన్నీ చాలా సరళంగా, చాలా స్పష్టంగా అనిపించాయి.
అయితే వెంటనే ఇంకో పరిచయమైన భావన మెల్లగా తిరిగి వచ్చింది.
అది బాధ కాదు.
కానీ మనిషిగా ఉండటానికి సహజమైన ఒక లోతైన అవగాహన —
ఏదీ ,ఒకే స్థితిలో ఎక్కువసేపు ఉండదు అనే గుర్తింపు.
ఇప్పటివరకు నేను ఒకటి నమ్మేవాడిని.
జీవితం చివరకు ఒక steady state కి చేరుకోవాలని.settle అవ్వాలి అని !!!
మనము సరైన నిర్ణయాలు తీసుకుంటే, సరైన దారిలో నడిస్తే… ఒక రోజు ప్రశ్నలు ఆగిపోతాయి, భావోద్వేగాలు సమతుల్యంగా మారతాయి, మనసు శాంతిలో స్థిరపడుతుంది అని.గాఢం గా నమ్మే వాడిని!!
కానీ జీవితం అలా జరగలేదు.
జీవితం ఎప్పుడూ జంటలుగా కదులుతుంది.అంటే ఒక టాస్ వేస్తుంటే ఒక హెడ్ లేదా టైల్ లాగ.
ఏదో ఒకటి సాధించినపుడు, ఇంకేదో ఒకటి విడిచిపెట్టాల్సి వస్తుంది.
నిశ్చయత వచ్చినప్పుడు, సందేహం నీడలా వెంట వస్తుంది.
నేను అత్యంత ఆనందం అనిపించిన క్షణాలు చాలా సార్లు…
నేను అత్యంత అనిశ్చితిలో ఉన్న క్షణాలే.
మొదట ఇది విరుద్ధంగా అనిపించింది.
కానీ తరువాత తెలిసింది — ఇవి విరుద్ధాలు కావు.
ఇవి ఒకే చలనంలో భాగాలు.
ఒక శ్వాసలా.
మనము లోపలికి శ్వాస తీసుకుంటాము.
తర్వాత బయటికి వదులుతాము.
బయటికి వదిలినప్పుడు అది తప్పు అని అనిపించదు.
అది కూడా జీవితం కొనసాగడానికి అవసరమే.
కానీ మన భావోద్వేగాల్లో మాత్రం మనము అలా అంగీకరించము.
ఆనందం కావాలి.
విజయం కావాలి.
సంబంధాలు కావాలి.
కానీ విశ్రాంతి, అనిశ్చితి, ముగింపులు వచ్చినప్పుడు…
మనము వాటిని తప్పుగా భావిస్తాము.అన్యాయం అయింది కదా అనుకుంటాం!
వయసు పెరిగేకొద్దీ నాకు ఒక విషయం స్పష్టంగా కనిపించింది.
జీవితం ఒక సూటి రహదారి కాదు.
అది సముద్ర తీరంలా ఉంటుంది.
అలలు వస్తాయి.
అలలు వెళ్తాయి.
నీరు వెనక్కి తగ్గకుండా ఆపలేము.
అలాగే అది తిరిగి రావడాన్ని కూడా ఆపలేము.
ఆ తీరానికి అందం ఇవ్వేది అదే చలనం.
మన మెదడు కూడా ప్రపంచాన్ని contrast ద్వారానే అర్థం చేసుకుంటుంది.
చీకటి ఉన్నప్పుడు మాత్రమే వెలుతురు తెలుస్తుంది.
చలిని అనుభవించినప్పుడు మాత్రమే వెచ్చదనం అర్థమవుతుంది.
మార్పు లేకపోతే అవగాహన కూడా ఉండదు.
మనము అసౌకర్యం అని అనిపించిన చాలా సార్లు,
అది మన nervous system కొత్తదాన్ని నేర్చుకుంటున్నాదనే ఒక సూచన మాత్రమే.
మనిషి అభివృద్ధి కూడా polarity ద్వారానే జరుగుతుంది.
నా జీవితంలో కూడా నేను ఇది స్పష్టంగా చూశాను.
కొన్ని కాలాలు ఉంటాయి —
ఆలోచనలు వేగంగా వస్తాయి
శక్తి ఎక్కువగా ఉంటుంది
సృష్టి సహజంగా ప్రవహిస్తుంది.
అయితే ఇంకొన్ని కాలాలు ఉంటాయి —
బయటికి చూస్తే గతి తగ్గినట్టే అనిపిస్తుంది.
కానీ అవి గతి తగ్గడం కాదు.
అవి లోపల జరిగే integration
పునర్వ్యవస్థీకరణ. Re organisation
అది కొంత సహనం కోరే నిశ్శబ్ద కాలం.
ముందు నేను ఈ దశలను ఎదిరించేవాడిని.
బలవంతంగా ముందుకు నడిపించాలనుకునేవాడిని.
జీవితం కోరుతున్న rhythm ను పక్కనపెట్టి consistency ని బలవంతంగా సృష్టించాలనుకున్నాను.
అది ఎప్పుడూ పనిచేయలేదు.
ఇప్పుడు అనిపిస్తుంది —
పెరిగిన పరిపక్వత అంటే బహుశా ఇదే.
జీవితంలోని ద్వంద్వాన్ని ఎదిరించడం ఆపడం.
ఒక అనుభవాన్ని “మంచిది” అని
మరొకదాన్ని “తప్పు” అని లేబుల్ పెట్టడం ఆపడం.
ఆనందం దుఃఖాన్ని రద్దు చేయదు. దుఃఖం అనుభవం ,ఆనందం ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది!!
అలాగే,ఆత్మవిశ్వాసం భయాన్ని తొలగించదు.
మార్గం తెలియకపోవడం అంటే దారి తప్పినట్టు కాదు.
ఈ భావాలు చాలా సార్లు కలిసి ఉంటాయి.
ఇది అంగీకరించినప్పుడు ఒక విచిత్రమైన శాంతి వస్తుంది.
అన్ని సమస్యలు పరిష్కారమయ్యాయి అనే శాంతి కాదు.
అసలు అన్ని పరిష్కారం కావాల్సిన అవసరం లేదనే శాంతి.
పూర్తి జీవితం అంటే ఉద్రిక్తతలను తొలగించడం కాదు.
అవి ఉండనివ్వడం.
ఆసక్తికరంగా… ఈ ద్వంద్వం కేవలం మన భావోద్వేగాల్లో మాత్రమే కాదు.
ఇది విశ్వ నిర్మాణంలో కూడా కనిపిస్తుంది.
అణువుల స్థాయిలో కూడా
పదార్థం ఒకేసారి particle కూడా, wave కూడా.
స్థిరత్వం కూడా నిరంతర మార్పు నుంచే ఉద్భవిస్తుంది.
మనిషి మాత్రం శాశ్వత స్థిరత్వాన్ని కోరుకుంటాడు.
స్పష్టత మాత్రమే కావాలి
సందేహం లేకుండా.
వృద్ధి కావాలి
అసౌకర్యం లేకుండా.
వెలుతురు కావాలి
నీడ లేకుండా.
కానీ ఈ జంటలలో ఒక భాగాన్ని తీసేస్తే…
అనుభవం లోతు కోల్పోతుంది.
వెలుతురు-నీడలు కలిసి ఉంటేనే చిత్రం లోతుగా ఉంటుంది.
సంగీతం నిశ్శబ్దంతోనే అందంగా ఉంటుంది.
బహుశా మనం “emotional turbulence” అని పిలిచేది
అసలు గందరగోళం కాదు.
అది జీవితం కదులుతున్న సూచన.
శరీరం కూడా వ్యాయామం చేస్తున్నప్పుడు కాదు —
విశ్రాంతి తీసుకునే సమయంలో బలపడుతుంది.
ముందుకు కదలడం ఆగిపోయినట్టు కనిపించే సమయాల్లోనే
లోపల పునర్నిర్మాణం జరుగుతుంది.
Polarity అంటే విరోధం కాదు.
అది నిరంతర ప్రవాహం.
వెలుతురు – నీడ
శబ్దం – నిశ్శబ్దం
చలనం – స్థిరత్వం
ఈ జంటలే జీవితానికి సమతుల్యత ఇస్తాయి.
జీవితంలోని ఒక దశను విజయం అని
మరొక దశను వైఫల్యం అని భావించడం, ఆపినప్పుడు
మనసు కొంచెం తేలికవుతుంది.
ప్రతి దశను నియంత్రించాలనే అవసరం తగ్గుతుంది.
ఒక కొత్త విశ్వాసం పుడుతుంది.
జీవితం ఎప్పుడూ సౌకర్యంగా ఉంటుంది అనే విశ్వాసం కాదు.
దాని rhythm తప్పు కాదు అనే విశ్వాసం.
అలలు వస్తాయి.
అలలు వెళ్తాయి.
కొంతసేపు తీరంలో నిలబడి చూస్తే…
అర్థమవుతుంది.
ఆ చలనమే తీరాన్ని ఆకారం ఇస్తుంది.
బహుశా శాంతి అంటే మార్పు లేకపోవడం కాదు.
మార్పు మధ్యలో నిలబడగలగడం.
అలలు ముందుకు వచ్చినా…
వెనక్కి వెళ్లినా…
అవి ఎప్పటికీ అలాగే ఉండాలని ఆశించకుండా
ఆ ప్రవాహంలో నిలబడగలగడం.
ఎందుకంటే తీరాన్ని నిర్వచించేది
అలలే.
మన జీవితాన్ని ఆకారం ఇచ్చేది కూడా
మనలో ప్రవహించిన ఆ అనుభవాలే.
Comments
Post a Comment
Thank you for visiting. This is a space for the disciplined pursuit of truth. Whether you are sharing a clinical observation or a philosophical reflection, your perspective is appreciated. Let’s keep the conversation meaningful."