గీతాచార్యుడు చూపించిన జీవనమార్గం Dr B.S.Chakravarthy

 

॥ ఓం ॥

గీతాచార్యుడు చూపించిన జీవనమార్గం

డా. బి. ఎస్. చక్రవర్తి

దాదాపు ఐదువేల సంవత్సరాల క్రితం జన్మించిన శ్రీకృష్ణుడు మానవజీవితం ఎందుకో, దాని నిజమైన విలువ ఏమిటో లోతుగా గ్రహించాడు. అప్పటి మనిషికే కాదు—రాబోయే మానవాళికి ఎలా జీవించాలో భగవద్గీత ద్వారా తెలియజేశాడు.

గీత నేటికీ కోట్లాది మందిని ప్రభావితం చేస్తున్నది. అది ఏదో మాయలు చేసే గ్రంథం కావడం వల్ల కాదు. మరణించిన తరువాత మోక్షమో, నిర్వాణమో ప్రసాదిస్తుందని మాత్రమే కాదు.

మనిషి ఇక్కడే, ఇప్పుడే స్వేచ్ఛగా, పరిశుద్ధంగా, సమత్వంతో ఎలా జీవించాలో గీత చెబుతుంది. చేసిన పనుల గురించి పశ్చాత్తాపం లేకుండా, లభించని వాటి గురించి అసంతృప్తి లేకుండా, ఈ విశ్వంలోని అనిశ్చితిని అంగీకరిస్తూనే—ప్రస్తుత క్షణంలో నిలబడి, సమస్త జీవుల శ్రేయస్సును దృష్టిలో ఉంచుకొని తన కర్తవ్యాన్ని సంపూర్ణంగా నిర్వర్తించడం నేర్పుతుంది.

సమత్వం అంటే అందరూ ఒకేలా ఉండాలని కాదు. ప్రతి జీవినీ సమానమైన దృష్టితో చూడగలగడం. హోదా, అధికారం, సంపద, కులం, మతం, ప్రతిభ వంటి భేదాలకు అతీతంగా ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఉన్న అదే జీవచైతన్యాన్ని గుర్తించడం.

‘బ్రహ్మం’ అంటే ఇక్కడ ఒక పేరు, రూపం లేదా మతపరమైన గుర్తింపు కాదు. అది పరిశుద్ధత, సమతుల్యత, సామరస్యం. ఆ బ్రహ్మస్థితిని మనలో గుర్తించినప్పుడు సహజంగానే శాంతి కలుగుతుంది. ఆ శాంతి నుంచే ఆనందం—ఆనందం నుంచి నిజమైన స్వేచ్ఛ కలుగుతుంది.

అదే మోక్షం.

అది మరణించిన తరువాత ఎక్కడో లభించేది కాదు. మనస్సులో పరిశుద్ధతను, సమతుల్యతను సాధించిన క్షణంలోనే—ఇక్కడే, ఇప్పుడే అనుభవించగల విముక్తి.

దీనికి జీవితం చాలా సరళంగా ఉండాలి.

ముందుగా మనతో మనం నిజాయితీగా ఉండాలి. మనకు నిజంగా ఏమి కావాలో మనల్ని మనమే ప్రశ్నించుకోవాలి. లోపలికి చూసుకోవాలి. సమాధానం కోసం నిరంతరం అన్వేషించాలి.

మనకు ఎంత అధికారం వచ్చినా వినయంగా ఉండాలి. మన ఆధీనంలో ఉన్నవారిపట్ల కరుణతో వ్యవహరించాలి. మన చేతిలో అధికారం ఉన్నప్పుడు మనం చూపించే దయే మన నిజమైన మానవత్వానికి పరీక్ష.

కోపం, అసూయ, దురాశ, అహంకారం మనలో పుట్టినప్పుడు వెంటనే మాట్లాడకూడదు. వాటి ప్రభావంతో ఒక్క మాట కూడా పలకకూడదు; ఒక్క పని కూడా చేయకూడదు.

కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండాలి.

ఆ ఆలోచనలతో కలిసి ప్రవహించకుండా, వాటిని గమనించే సాక్షిగా నిలబడాలి. అవి ఎందుకు వచ్చాయో అర్థం చేసుకోవాలి. వాటిని అణచివేయడం కాదు—వాటిని వివేకంతో పరిశీలించి, మనల్ని మనమే సరైన దారిలో నడిపించుకోవాలి.

మానవ శరీరం, మనస్సు ఎప్పుడూ తనకు ఒక ప్రత్యేకమైన గుర్తింపును వెతుకుతాయి. “నేను వేరు”, “నా స్థానం వేరు”, “నా ప్రతిష్ఠ”, “నా విజయం” అని నిరూపించుకోవడానికి నిరంతరం పోరాడుతుంటాయి.

కానీ మౌనం మనకు ఒక సత్యాన్ని చూపిస్తుంది.

మనకు నిజంగా కావలసింది గుర్తింపు కాదు. హోదా కాదు. సంపద కాదు. అధికారం కాదు. ప్రశంసలు కూడా కాదు.

మనకు కావలసింది సత్యం.

మనకు అప్పగించబడిన పాత్రను మన సామర్థ్యం మేరకు అత్యుత్తమంగా నిర్వహించాలి. ఆ సమయంలో అందుబాటులో ఉన్న సమాచారం నుంచి సత్యాన్ని గుర్తించాలి. మనం తెలుసుకున్నదాన్ని నిజాయితీగా ఇతరులకు అందించాలి.

మన శరీరం, మనస్సు, బుద్ధి, గుర్తింపు, హోదా, ప్రతిభ, పేరు, ప్రశంస—ఇవన్నీ ఆ తరువాతే. ఇవన్నీ సత్యం కంటే రెండవ స్థానంలోనే ఉండాలి.

మనలోకి మనం పూర్తిగా వెనుదిరిగి చూసుకున్నప్పుడు మనకు కావలసింది ఒక్కటే—సత్యం. సత్యం తప్ప మరొకటి కాదు. దానిని తెలుసుకునే మార్గంలో మన గుర్తింపు, హోదా, ప్రతిభ లేదా అహంకారం అడ్డుగా నిలిస్తే, వాటిని కూడా పక్కన పెట్టడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి.

అక్కడే నిజమైన ఆనందం పుడుతుంది.

జీవం వికసించడానికి అవకాశం కల్పించిన ఈ మహాసృష్టిలో మనమూ ఒక భాగమని తెలుసుకోవడం ఒక గొప్ప ఆనందం. ఈ సృష్టి జరుగుతున్నదని తెలుసుకోగల చైతన్యం మనకు ఉందని గ్రహించడం మరింత గొప్ప అద్భుతం.

అంతేకాదు—ఈ అనంతమైన ప్రక్రియకు మనదైన విధంగా, మనదైన స్థాయిలో, నిరంతరంగా మనమూ సహకరిస్తున్నామని తెలుసుకోవడమే పరమానందం.

అప్పుడు మన అహంకారానికి, హోదాకు ప్రాధాన్యం ఉండదు. మనకంటే మరొకరు ముందుకు నడిచి మంచి పని చేస్తే, వారి వెనుక రెండవ స్థానంలో నిలబడి సంపూర్ణంగా సహకరించడానికి కూడా సిద్ధంగా ఉంటాం. ఎందుకంటే అక్కడ ముఖ్యమైనది “నేను” కాదు—జరగవలసిన కార్యం. వ్యక్తిగత కీర్తి కాదు—సమష్టి శ్రేయస్సు.

నాకు అనిపించినంతవరకు గీతాచార్యుడు మనకు చెప్పింది ఇదే.

గతంలో చిక్కుకోవద్దు. భవిష్యత్తు గురించి భయపడవద్దు. ఈ క్షణంలో సంపూర్ణంగా నిలబడి, ఫలితంపై మమకారం లేకుండా, సమస్త జీవుల మేలును కోరుతూ, మన కర్తవ్యాన్ని మన శక్తిమేరకు నిర్వర్తించాలి.

ఈ అవగాహన నన్ను అంతర్ముఖత వైపు తీసుకువెళ్లింది. కానీ అది ప్రపంచం నుంచి పారిపోవడం కాదు. నాలోకి నేను వెనుదిరిగి, నా ఆలోచనలను గమనించి, సత్యాన్ని అన్వేషించే అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

ఆ ప్రక్రియలో నేను గతంలోనో, భవిష్యత్తులోనో జీవించడం లేదు. ఇక్కడే ఉన్నాను. ఇప్పుడే ఉన్నాను. ఈ క్షణంలో నేను చేయవలసిన పనితో ఏకమై ఉన్నాను.

ఇదే సమత్వం.
ఇదే పరిశుద్ధత.
ఇదే బ్రహ్మస్థితి.
ఇదే స్పష్టత.
ఇదే స్వేచ్ఛ.
ఇదే మోక్షం.
ఇదే గీతాచార్యుడు చూపించిన జీవనమార్గం.

ఉపసంహారం

శ్రీకృష్ణ జయంతి సందర్భంగా, ఆ మహనీయుడు ప్రపంచానికి అందించిన కృష్ణతత్వంలో నాకు అర్థమైన, నాలో స్ఫూర్తిని నింపిన కొన్ని విషయాలను పంచుకోవాలనే ఉద్దేశంతో ఈ వ్యాసం రాశాను.

వేలాది సంవత్సరాలుగా కోట్లాది మంది ఈ తత్వం నుంచి స్ఫూర్తి పొందుతున్నారు. తమ వ్యక్తిగత గుర్తింపు, కీర్తి, ప్రతిఫలం కోసం కాకుండా—సమస్త మానవాళి శ్రేయస్సు కోసం నిస్వార్థంగా సేవ చేస్తున్నారు. తమ జీవితాల ద్వారా కృష్ణతత్వాన్ని ఆచరణలో చూపిస్తున్నారు.

అటువంటి మానవతామూర్తులందరికీ ఈ వ్యాసం అంకితం.

జయ కృష్ణ… కృష్ణ… కృష్ణ… హరే! 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

— డా. బి. ఎస్. చక్రవర్తి